Wróciliśmy. Tam, dokąd nie chcieliśmy już przenigdy wracać. Zapalenie uszu. Znowu antybol do żył.
Czy jeszcze powinnam coś dodać?
Chyba tylko tyle, że czuję jak życie ze mnie uleciało. Żywy trup. I tyle.
A Krzyś uśmiecha się już świadomie. Między godzinami łez.
Archiwa
- Kwiecień 2012
- Luty 2012
- Styczeń 2012
- Grudzień 2011
- Październik 2011
- Wrzesień 2011
- Sierpień 2011
- Lipiec 2011
- Czerwiec 2011
- Maj 2011
- Kwiecień 2011
- Marzec 2011
- Styczeń 2011
- Grudzień 2010
- Listopad 2010
- Październik 2010
- Wrzesień 2010
- Sierpień 2010
- Lipiec 2010
- Czerwiec 2010
- Kwiecień 2010
- Luty 2010
- Styczeń 2010
- Grudzień 2009
- Listopad 2009
- Październik 2009
- Wrzesień 2009
- Sierpień 2009
- Lipiec 2009
- Czerwiec 2009
- Maj 2009
- Kwiecień 2009
- Marzec 2009
- Luty 2009
- Styczeń 2009
- Grudzień 2008
- Listopad 2008
- Październik 2008
- Wrzesień 2008
- Sierpień 2008
- Lipiec 2008
- Czerwiec 2008
- Maj 2008
- Kwiecień 2008
- Marzec 2008
- Luty 2008
- Styczeń 2008
- Grudzień 2007
- Listopad 2007
- Październik 2007
- Wrzesień 2007
Kurtka na wacie … Aguś wróciliście bo może nie powinniście wychodzić, może zbyt wcześnie … Krzyś nie do końca wyleczony, a od zarazków wokół nie odizolowany … trzymam za Was kciuki, za jak najmniej bólu, za jak najmniej kapitulujących żył … bądź silna, dasz radę … oboje dacie.
P.S. A to zakażenie wirusowe czy bakteryjne?
Będzie dobrze. Mysle o Was.
Och, nie wiem co Ci napisać … Aga ! Żywe trupy nie czują, a Ty czujesz i cholera, każdy koszmar się kończy, nadejdą lepsze dni, miesiące i lata. Przecież te teraz też nie są takie strasznie złe. Patrz! Twój syn umie się śmiać nawet, gdy jest chwilowo chory!
Wracałam wczorajszej nocy z pracy, mr.cab driver zapodał “…a po nocy przychodzi dzień, a po burzy spokój….” Męczy mnie ten tekst nawet dzIś rano po przebudzeniu, chyba tylko tyle potrafię w tej sytuacji napisać. Ściskam Was mocno. Trzymajcie się.
O Boże. Trzymam kciuki za Was.
Weź pisz bo atmosfera nerwowa.
Pozdrawiam super czule.
M